METAFIZIČARI

Basara piše 26. jula 2012. u crtici Genius loci: “Može ovde predsednik republike postati ličnost formata Mahatme Gandija, a premijerka majka Tereza; mogu ministri biti uglađeni, oksfordski đaci, džaba poso. Mesec-dva nakon što bi ušli u državne mutlake, proradio bi genius loci i prekonoć bi i Mahatmu i majku Terezu i oksfordske đake pretvorio u prekoplotaške daseine, jajare, lopuže i lažove.”

Basara piše što mnogi misleći subjekti ovdje uporno govore: neka varijanta teorije zavere jeste istinita! Neko vuče konce iz potaje – javne ličnosti su lutke na sceni. Na primer, dođu demokratski sveci na vlast i smjesta sprovode politiku koju su porazili, i to sa svježom osokoljenom energijom.

Razrešenje basarijansko nije od ovog svijeta; književnik veli: “Metafizika nas kara, cenjeni publikume. A nigde metafizičara.”

Demohrišćani možda i ne mogu drugačije da zaključe. Ateisti znaju ko je metafizičar: Kolektivni predsjednik – to tijelo čine Ćosić, Patrijarh i Šef tajne službe.

Pričam vam šta su mi pričali.